Imperatorowa szybkim krokiem z uśmiechem podeszła do swego męża.

Piękny Dzień dzisiaj na przechadzkę, dziękuję za wyrwanie mnie z domowych pieleszy Najdroższy

Wiem, że masz dużo do zrobienia i pracujesz ponad siły czasami. A co do nowej szaty to nie mogę mieć zastrzeżeń, jest taka jaka powinna być

Myślę że z czasem po kolei samo wszystko wyjdzie. Bo zawsze jest tak że się poprzypomina co trzeba jeszcze zrobić. Ale wiem że Ty zrobisz wszystko by bylo tak jak należy

Dziękuję Hospodin, dobrze. Rodzina moja cieszy się dobrym zdrowiem. Wasze zainteresowanie to dla nas zaszczyt.

Będzie jak sobie życzycie Hospodinie

Kłania się nisko dostojnym Państwu, tak nisko, na ile pozwala mu niesiony na ręku bolończyk; psiak poszczekuje wesoło, próbując czmychnąć.

Witam Najjaśniejszą Parę Cesarską, i Panią...
Z żalem stwierdza, że nie został jej nigdy przedstawiony, więc i nie zna nazwiska.
Czy widzieli Państwo gdzieś może moją narzeczoną? Wybrała się rano do modystki, zostawiając mnie z tym małym kłopotem, i chyba zupełnie zapomniała, że na nią czekam.

Podbiega, potykając się o obcasy i podtrzymując spadający kapelusz.

Jestem, jestem, Najdroższy. Wybacz, że tak długo to trwało. Zdrastwujtie.

Kłania się lekko w stronę carskiej pary oraz nieznanej sobie jeszcze damy, odbiera bolończyka.

Witam Hospodina i dziękuje za miłe słowa

Witam i Was, dostojni państwo. Ach jaki śliczny Bolończyk :)

Mocniej sciska smycz swego Borzoja "Igora"

Tak, Gospodin, kończę urządzać sobie zimowe leże, bo Archangielsk jest jednak trochę daleko. A Dunieczka mieszka póki co w hotelu.
Bardzo miło mi poznać Panią, Nataszo Iwanowna.
Całuje w rękę i uśmiecha się przyjaźnie; chartowi podsuwa pod nos rękawiczkę, a potem, zapoznawszy się z psem, głaszcze go.

Wsuwa dłoń pod ramię pułkownika, drugą podaje Nataszy na powitanie
Wielcem rada, że mogę poznać osobę tak drogą naszemu Gospodinowi.

...i właścicielkę tak ślicznego psiaka ^^

Ależ, Mości Gospodinie, sama nie mniej uwielbiam koty! Tyle tylko, że moje norwegi źle znoszą podróże, więc dopóki mieszkanie nie będzie gotowe muszą pozostać w Murmańsku.
Czuję się zaszczycona tą propozycją, nie chciałabym jednak zakłócać Waszego spokoju...

Małżonek mój niebawem powróci, a pisał w liście, że w darze dla mnie kocie małe przywiezie. Ty Hospodinie znasz moje umiłowanie dla tych zwierzaków. W naszym domu już szykuję miejsce dla malego pupilka

I ja żywię nadzieję, ze tak będzie, Hospodin. Ale maż mój jest przede wszystkim wiernym Rosji żołnierzem i jeśli zajdzie potrzeba pójdzie za swą matuszke życie oddać (Wzdycha smutno, ale zaraz sie rozpromienia na powrót) Awdotio Sewastianowna, z końcem tygodnia otwieram juz mój klub literacki na Prospekcie. Będę niezmiernie rada, jeśli zaszczycisz nas swoja obecnością. Nasz miłosciwie panujący Hospodin obiecał mi solennie uczestniczyć w otwarciu klubu, jako patron honorowy. Prawda wasza wysokość? (uśmiecha się promiennie)

Mąż mój pisał, ze powinien zdążyć dotrzeć do tego czasu, jeśli śnieg nie spadnie. Ale póki co pogoda piękna, wiec jestem dobrej myśli :)
Ach Hospodin, kolacje Twoje są zawsze urocze. Na pewno przyjedziemy.

Hahahaha (dźwięczny śmiech roznosi się nad glowami zebranych) Uwielbiam Twoje poczucie humoru, Wasza Miłość. Wiesz wszak, ze nigdy bym nie odmówiła sobie przyjemności spedzenia czasu na Twoich kolacjach. Będziemy na pewno. 

A uchyl rąbka tajemnicy, Hospodin, powiedz, jakież to dodatkowe atrakcje przygotowałeś w Gribojedowie?